2025 11 07 Pelgrimage

Welkom op deze website

BRITISH TORCH BELGIAN BRANCH

_DSC1866
_DSC1964
_DSC1872
_DSC1946
_DSC1934
_DSC1798
_DSC1791
_DSC1833
_DSC1761
_DSC1825
_DSC1847
_DSC1855
_DSC1752
_DSC1797
A6707451

2025 11 07      PELGRIMAGE BToR DOVER

De British Torch of Remembrance ontstond in België in 1926 als een eerbetoon aan de gedeelde offers en vriendschap tussen België en het Verenigd Koninkrijk. De traditie houdt in dat een fakkel wordt ontstoken bij het graf van de Onbekende Krijgsman in Westminster Abbey, vervolgens op een bedevaart naar België wordt gebracht, en ten slotte wordt overgebracht naar het graf van de Belgische Onbekende Krijgsman in Brussel. De fakkel symboliseert de sterke Anglo-Belgische gemeenschap en de historische, diplomatieke, religieuze en militaire banden tussen de twee landen. 

  • Oorsprong (1926): De traditie begon in België om gesneuvelde kameraden te eren.
  • Oorlog en wederopbouw: Na de Tweede Wereldoorlog werd het vuur opnieuw aangestoken bij het graf van de Onbekende Krijgsman in Londen.
  • Symboliek: De fakkel is een symbool van de Anglo-Belgische band, die historische, diplomatieke, religieuze en militaire betekenissen omvat.
  • Jaarlijkse traditie: Elk jaar wordt de fakkel, na ontsteking in Londen, op bedevaart meegenomen naar België.
  • Deelnemers: Er nemen vertegenwoordigers van de Britse strijdkrachten deel aan de bedevaart, met ceremonies in Oostende, Roeselare, Brussel en aan de Menen Poort in Ieper.
  • Rol van The Duke of York's Royal Military School: De school werkt al meer dan tien jaar mee aan de traditie en biedt een erewacht bij het graf van de Onbekende Krijgsman en een eerbewijs bij het vertrek in Dover. 


Op vrijdag 7 november hield de British Torch of Remembrance Belgian Branch haar jaarlijkse Pelgrimage. Deze tocht staat in het teken van herdenken en het verbinden van generaties met de geschiedenis van gesneuvelde soldaten uit de Eerste Wereldoorlog.

Plechtige Start op de Grote Markt

De ceremonie startte om 10.00 uur op de Grote Markt. Op dit plein werden de vlaggen gehesen en vond de officiële overhandiging van de fakkel plaats, het kernsymbool van deze herdenking. Aansluitend werd de parade gevormd, bestaande uit Field Marshal Haig's Own Pipes & Drums, klaroenblazers van het Gildemuziek, genodigden, bestuur en leden van verschillende vaderlandslievende verenigingen en leerlingen van diverse Roeselaarse scholen. In een respect-en stijlvolle stoet marcheerden zij gezamenlijk richting de Oude Stedelijke Begraafplaats. 

Herdenking bij het Engels Monument

Om 10.30 uur vond bij het Engels monument op de begraafplaats een plechtigheid plaats ter ere van de gevallen Britse soldaten. Studenten lazen zelfgeschreven teksten voor en benadrukten zo hun respect en betrokkenheid. Er werd stilgestaan bij het belang van vrede, respect en begrip. Ik citeer hierbij de woorden van Schepen Francis Debruyne: "De wereld verandert pas echt wanneer wij ervoor kiezen haar te verbeteren."  

Koen sprak ook de jongeren toe en zei: "Wij rekenen op de jeugd om onze taak voort te zetten als wij er niet meer zijn, zoals vermeld in het gedicht Flanders Field."  Dat de gesneuvelde soldaten hier niet zullen rusten, tenzij anderen de fakkel van de strijd overnemen. 


Dank aan alle Vlaamse en Engelse studenten, directies en leerkrachten voor hun inzet bij de organisatie van deze Pelgrimage.

 

Wisselende Voordracht van Inleidende Tekst

Als onderdeel van de ceremonie werd een inleidende tekst, zowel in het Nederlands als het Engels, afwisselend voorgedragen door enkele leerlingen. Op deze manier werd niet alleen stilgestaan bij het verleden, maar werd ook het belang van internationale verbondenheid en respect onderstreept.


voor verslag: Ronny Bostyn ( secretaris )


Foto's te bezichtigen via onderstaande link:

Fotografen : Dieter Bostyn

                   Ilse Degroof

Foto's Dieter
Foto's Ilse


INLEIDING

Nederlandstalige tekst volgt nog

Memorial day text

Today we remember all the people who sacrificed themselves for the future

They all suffered through horrific circumstances but they did not give up and withstood for the sake of their family and friends

It is important to realize that they also had dreams and goals they wanted to fulfil yet they gave them up to fight in a place they possibly did not even know existed

But not only the soldiers had it hard but also their families that needed them in those hard times: children lost their fathers, wives lost their loving husbands, mothers lost their sons, sisters lost their brothers and grandparents lost their grandsons.

For the sake of our countries and the soldiers lost lives, we need to recollect the history of the world wars. But not only the wars of the past.

 

Unfortunately there are still wars to this day. We see wars in different countries, which are killing the people and humanity. In the following countries there are still wars active: Ukraine, Palestine, Yemen, Sudan, Myanmar, Afghanistan, Ethiopia and the list sadly goes on.

It’s important to know that war is not only in the past but also in the present. We must also condemn war in our current world as we condemn the wars of the past.

Important to note is that our world is not fully bad, if we only talk about war it may seem that way, but if we always avoid talking about war then the world may seem different from reality. We give the example of a bird that is flying: if one of the wings weighs more than the other it will not be able to fly.  Just like the wings of the bird weigh the same, we must balance the thoughts of negativity (wars) and positivity (no wars). This way we don’t fall.

The remembrance of war is something mandatory, this way we don’t repeat the mistakes of the past. War is also something that if possible, should be avoided, peace among mankind is what we should aspire to reach. We do also realise that if we talk about this subject it is easy to say, “Let there be no more war.”, and that in reality war regrettably keeps on happening. So this speech is to help us learn how to work with these events. This leads me to the next point. The soldiers that died here in Roeselare are of two types: ones fallen in World War 1 and those who have fallen during World War 2. We are grateful for the freedom that they aspired to give to the Belgian people during both of these horrible conflicts. In memory of them we all stand here, today, to avoid the return of the happenings of the past.


GEDICHT


Building

We bouwen wat we zelf nooit zouden zeggen of maken,

Een stad voortgekomen uit de toekomst die verloren was.

In de ongeschreven brieven, blijven we …

 

Een architect zijn onvoltooide zuilengalerij

De oplossing in gedachten, de granaatscherven gekruist,

We bouwen wat we zelf nooit zouden zeggen of maken.

De symfonie wordt gesmoord en de stilte kondigt zich aan

Een slaapliedje van een moeder, de aanwezigheid van een vader, de ultieme kost …

In de ongeschreven brieven, blijven we.


Een zondagse liefdesbrief, zonlicht op een mes.

De kinderen hun voetstappen op de ochtendvorst.

In de ongeschreven brieven, blijven we.


Een treinaankondiging, een vertraagde bus.

De kaart van de toekomst die nooit getraceerd werd.

We bouwen wat we zelf nooit zouden zeggen of maken.


Een spookachtige metropool, in onze herinneringen gegrift.

Een wereld vol met potentieel, maar het geweld heeft zich getoond.

We bouwen wat we nooit zeiden of maakten,

In de ongeschreven brieven, zijn we gebleven.

 

Vertaald door 6 MT: Leonie Messeyne, Clivia Mittenaere, Axana Descan, Lowie Del’haye en Lucas Verfaille.


Bouwen

 

We build what we could never say or make,

A city ushered from a future that was lost.

In the unwritten letters, we stay.

 

An architect’s unfinished colonnade,

The cure in mind, the shrapnel crossed.

We build what we could never say or make.

 

The symphony is smothered and silence preludes.

A mother’s lullaby, a father’s presence; the final cost.

In the unwritten letters, we stay.

 

A Sunday love note, sunlight on a blade.

The children’s footsteps on the morning frost.

In the unwritten letters, we stay.

 

A train announcement, a bus delayed.

The future’s map that was never traced.

We build what we could never say or make.

 

A ghostly metropolis, in our memories laid.

A world of potential, yet violence has displaced.

We build what we never said or made,

In the unwritten letters, we stayed.


Devian Gurung

Leerlingen van het VISO en VMS lazen de " Exhortation" en het gedicht Flanders Field voor, zowel in het NL als in de Engelse taal. Het gedicht Flanders Field kan je terug vinden op onze website.


EXHORTATION

Oud zullen ze niet worden zoals wij de achterblijvers wel.

Leeftijd mat hen niet meer af, noch verwelken ze door de jaren fel.

Bij het ondergaan van de zon en in de vroege morgen,

Voor immer zijn ze in onze herinnering geborgen


They shall grow not old, as we that are left grow old

Age shall not weary them, nor the years condemn

At the going down of the sun and in the morning

We will remember them

 

'When You Go Home, Tell Them Of Us And Say,
For Your Tomorrow, We Gave Our Today.'

 

Praat over ons mocht je huiswaarts keren,

En zeg: voor jullie toekomst gaven wij ons heden.

 


Na de voorlezingen werden er bloemen neergelegd door:


  • Voor de stad Roeselare: Schepen Francis Debruyne en Schepen Mieke Vanbrussel.
  • Voor het Provinciecommando van de provincie-West Vlaanderen: Luitenant Kolonel van het Vliegwezen Stafbrevethouder Isabel Lahaye en adjudant Majoor Kaatje Buyse.
  • For the BToR, Mr. Alex Foreman President of the BToR.
  • For the Duke of York's Royal Military School, Mrs. Emma Dixon Vice Principal.
  • Voor de Vrije Middelbare School, directeur Nele Goethals en leerlingen Mauro Gruyaert en Lilla Dekoninck.
  • Voor NOVA – Campus Polenplein Roeselare, leerkracht Astrid Deceuninck en leerlingen Maya Vanhecke en Lente Cneut.
  • Voor de Délégation Souvenir Français Roeselare, de voorzitter Thiery Van Paemel.
  • Voor de vriendenkring Nationaal Verbond der Weggevoerden en werkweigeraars, Geert Huyghe.
  • voor de RVMBP, secretaris Ronny Vandamme en ondervoorzitter Rik Deceuninck.
  • Voor de meters en peters Erebegraafplaats: voorzitter Yvan Bolle en bestuurder Roger Vanelslander.
  • Voor de BHRJ,  Blijven Herinneren Roeselare jeugdprojecten,  Gudrun Vanheule voorzitter en Lowi en Lucas.
  • Voor de BTBB de meter en de peter van de standaard mevrouw Lieve Vandenberge en de heer Willy Van Outrive.


De plechtigheid op de Stedelijke begraafplaats werd afgesloten met de nationale volksliederen,  God save the King en de Brabançonne.

Nadien werd er door het Stadsbestuur van Roeselare een receptie aangeboden, in het stadhuis.

Rond 13.30 uur werden de studenten en afgevaardigden van de militaire school uit Dover uitgezwaaid door het bestuur. 


Namens het bestuur, hartelijk dank aan iedereen die er bij was en in het bijzonder de directies, leerkrachten en talrijke leerlingen van

VISO en VMS.

Het doet ons ook bijzonder veel deugd om meerdere positieve reacties te mogen ontvangen van deze opnieuw geslaagde, jaarlijkse plechtigheid.

Deel deze pagina

websitebeheerder:  Ronny Bostyn